| Afbeelding/foto |
 |
|
12-09-2008 - blijven lachen is het motto
weetje,ik heb wel steun van mn familie,maar ze wonen allemaal erg ver weg.
ik hoop dat als ik ga werken ik wel weer contacten krijg,de laatste tijd voel ik me gewoon erg eenzaam,het lijkt wel of het leven stilstaat ofzo.....en ik aan de kant sta te kijken,daarom wil ik ook graag weer werken,gewoon wat doen weer onder de mensen komen.
en gelukkig verheug ik me er ook wel op,het is naar mn kinderen toe ook wel een goeie boodschap,dat je tenminste wat doet voor je geld ja toch?
ik zit nu dus in n uitkering (niks mis mee hoor) maar ik doe toch liever wat voor mn geld...en over twee maandjes kan het eindelijk pffff.,al zal het wel heel erg wennen zijn na 5 jaar thuis te hebben gezeten,mn ex werkte en ik was thuis met de kids.
maar ik vertrouw erop dat het goedkomt,ik heb er in ieder geval erg zin in!!!!
Gepost door: tinky op 12-09-2008 om 11:04
|
|
09-09-2008 - nee heb al een eigen huis
ik heb sinds 3maanden een huis,we hebben in totaal11maanden in nopvang gezeten..
daar heb ik 1 iemand aan overgehouden,weetje,op mijn leeftijd is het gewoon echt heel lastig om nog ergens aansluiting te vinden,de meesten hebben dan al een vrienden/kennissenkring opgebouwd.
en tsja,mn familie....heb twee broers en 1 zusje,mn ouders zijn gescheiden toen ik twee was en mn broers gingen bij mn pa wonen en ik bij mn moeder.
toen ik 8 was heb ik het contact met mn pa verbroken,mn ene broer heeft 14x vastgezeten en was verslaafd aan drugs,waardoor ie nu dus sinds een jaar schizofreen is en een ernstige persoonlijkheidsstoornis heeft...hij woon tegenwoordig in een sociaal pension en kans op verbetering is er niet meer.
mn andere broer is jaren aan de alcohol geweest,nu godzijdank niet meer maar dit soort dingen heb ik dus voor mn kiezen gehad,en prof hulp heb ik ook al gehad,ik probeer nu dingen van me af te schrijven,ik ben ook begonnen aan een boek in de hoop dat ik anderen kan helpen en vooral mezelf.
want zelfs met alle ellende die ik meegemaakt heb ben ik toch nog positief en blijf ik mn best doen om alles een plekje te geven..
Gepost door: tinky op 09-09-2008 om 20:04
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
09-09-2008 - hoe is de grote vraag?
bedankt voor je lieve bericht sarrii!
helaas ligt het niet zo simpel,ik woon sinds een paar maandjes op mezelf met de kids na een jaar in een opvang te hebben gezeten,en ken dus niemand hier...
werken kan pas als mn jongste naar school gaat (dat is al gauw) maar dan nog....na 5jaar met mn ex is het erg lastig om contact aan te gaan met mensen,
hij heeft me zo van iedereen vervreemd,ik mocht met niemand omgaan etcetc..
en nu wil ik heel graag gewoon net als iedereen vrienden en kennissen maar waar vindt ik die??
Gepost door: tinky op 09-09-2008 om 14:18
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
05-09-2008 - het is nooit teveel
ik ben een al1staande moeder van 2 jongens,ik ben zelf 24.en ik heb echt alles al meegemaakt in mijn directe omgeving/gezin.
en wat ik me dus afvraag,is het echt zo makkelijk alshet lijkt,dat ik nu kan beslissen me niet meer druk te maken om het verleden?
kan dat zomaar,kan ik nu gewoon zeggen,genoeg is genoeg ik wil mijn eigen leven gaan opbouwen?
mag dat,of is dit egoistisch?
als je je altijd druk maakt om anderen en nu beseft dat er nog nooit iemand bezorgd is geweest om mij,waardoor ik de laatste jaren ernstig met mezelf in de knoop heb gelegen met als resultaat dat ik geslagen,geschopt,vernedert ben door de vader van mijn kids...en dit alles omdat ik dacht dat ik niet meer waard was...
en nu,ik heb nu een eigen huis,na anderhalf!!! jaar in een opvang te hebben gezeten,hoe laat je alles achter je?
is dat mogelijk,of ben ik dan egoistisch?ik wil me geen zorgen meer maken over mn familie,me druk maken over wat mijzelf allemaal is overkomen,ik wil verder maar hoe?
Gepost door: tinky op 05-09-2008 om 19:06
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
05-09-2008 - hoe ingewikkeld is het?
tsja,het leven,soms zit het mee en soms ook niet...het enige wat we zeker weten is dat iedereen zn portie krijgt,soms goed en soms slecht.
en daar verander je niks aan,dus kunnen we het maar beter accepteren zoals het is,soms mooi en soms ronduit akelig
Gepost door: tinky op 05-09-2008 om 14:52
|
|
|